سلام

سلام به همه ی کسانی که مرا دوست دارند و همیشه به یاد من هستند

آری من هم آنها را دوست دارم .

و

و

 و

آرزوی من رسیدن همه ی آنها به خوشبختی واقعی است .

 

 

 

توکل به خدا

یک نفر تا معبود

یک اذان تا رسیدن 

یک قرآن تا رسیدن و پیوستن

---

---

---

ما همه و همه در پی آنیم که بتوانیم باور کنیم که هستیم و باور کنیم که وجود داریم و نفس می کشیم .

پس بیائید همه ی کینه ها و همه ی گذشته های پوچ را دور بریزیم و دل به او بدهیم و از پله های عشق به او بالا برویم و فقط و فقط از او طلب کمک نمائیم زیرا فقط اوست که می تواند به ما کمک کند همانطور که همیشه با نگاه گرم خود به تماشا نشسته و تمام رفتار ما را زیر نظر دارد.

عاشقش شویم و بنده ی مخلص او باشیم.

به امید روزهای بهتر

http://www.avayeazad.com/swfclips/foroogh1.htm  فروغ فرخ زاد

http://www.avayeazad.com/swfclips/foroogh2.htm  داریوش مهرجوئی

http://www.avayeazad.com/swfclips/foroogh3.htm  بهرام بیضائی

در 15 مهر ماه 1307 در کاشان چشم به جهان گشود
تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همین شهر به پایان رساند و وارد دانشکده هنرهای زیبا تهران شد
و در سال 1332 در رشته نقاشی با احراز رتبه اول و دریافت نشان درجه علمی لیسانس گرفت
در سال 1336 از راه زمینی به پاریس و لندن سفر کرد در سال 1337 در اولین بی ینال تهران و کمی بعد در بی ینال ونیز و در سال 1339 در بی ینال دوم تهران شرکت جست و جایزه اول هنرهای زیبا را دریافت داشت
در دی ماه سال 1358 برای درمان بیماری سرطان خون به انگلستان رفت و در اسفند ماه همین سال در ایران بازگشت و در تاریخ اول اردیبهشت 1359 در بیمارستان پارس تهران چشم از جهان فرو بست
وی را در روستای مشهد اردهال کاشان به خک سپردند
ادامه مطلب

احمد شاملو در سال 1304 درتهران چشم به جهان گشود دوره آموزشهای دبستانی و دبیرستانی او بسیار نا مرتب و در شهرهای گوناگون بوده زیرا پدرش افسر ارتش بود و به همین جهت خانواده اش همواره در شهرهای مختلف بودند سرانجام دوره دبیرستان را در تهران به پایان رساند
در سال 1323 برای همیشه دست از تحصیل شست و ضمن ادامه مبارزه سیاسی تمام مدت به نوشتن و سرودن پرداخت زندگی احمد شاملو در کار روزنامه نویسی و اداره مجلات ادبی گذشته و تا کنون شغل دولتی نداشت
اداره مجله هفتگی آشنا کتاب هفته و هفته نامه خوشه با بود

میان خورشید های همیشه
زیبائی تو
لنگری ست -
خورشیدی که
از سپیده دم همه ستارگان
بی نیازم می کند
نگاهت
شکست ستمگری ست -
نگاهی که عریانی روح مرا
از مهر
جامه ئی کرد
بدان سان که کنونم
شب بی روزن هرگز
چنان نماید
که کنایتی طنز آلود بوده است

و چشمانت با من گفتند
که فردا
روز دیگری ست -

آنک چشمانی که خمیر مایه مهر است!
وینک مهر تو:
نبرد افزاری
تا با تقدیر خویش پنجه در پنجه کنم
***
آفتاب را در فراسوهای افق پنداشته بودم
به جز عزیمت نابهنگامم گزیری نبود
چنین انگاشته بودم

ایدا فسخ عزیمت جاودانه بود
***
میان آفتاب های همیشه
زیبائی تو
لنگری ست -
نگاهت شکست ستمگری ست -
و چشمانت با من گفتند
که فردا
روز دیگری ست